مادرانه

فرزندم توامروزبرفرازی ایستاده ایی که هزارراه رامیتوانی دیدودیدگاه توبه توامان میدهدتاراه هاراتااعماقشان بپیمایی وآن لحظه هایی که تومیدانی ومیشناسی وخواهی شناخت به یادداشته باش وبه یادداشته باش که روزهاولحظه هاهیچگاه بازنمیگردندوبه زمان بیندیش وشبیخون ظالمانه زمان من لبریز ازگفتنم نه نوشتن بایدکه روبروی من بنشینی وگوش کنی ودیگرتکرارنخواهدشدامانگاه معصوم وکودکانه توخباثت زمانه را درک نخواهدکرد فرزندم آنچه واقعیت است بایدگفت این که چقدرنیازمند به توام فرشته زمینی من 

ای فرشته ایی که پرکشیده ایی به سوی من

تومیان  گل رخان نازنین  یگانه منی

نگذارزمان مراازتوبگیردومرابه دست فراموشی نسپار تادم مرگ حصارزمان رابشکن ویادمرا درذهنت ابدی کن این تنها خواسته مادراست